چکیده:
هرچند کشور عزیزمان ایران پس از انقلاب اسلامی،در بسیاری از زمینه ها بطور مثال در باب قدرت بازدارندگی نظامی جزو سر آمدان جهان میباشد، اما در برخی از زمینه ها کماکان با نقطه مد نظر رهبر فرزانه انقلاب که در بیانیه گام دوم انقلاب فرموده اند فاصله دارد. بنابراین فرضیه نقطه عزیمت ایران اسلامی بسوی پیشرفت کجاست و راه توسعه و پیشرفت ما از کدامین مسیر میباشد.
فرضیه این پژوهش بر مبنای اینکه عامل راهبردی یا پیشران در جمهوری اسلامی ایران، فرهنگ و تحول فرهنگی درون زا است که میتوان با برنامه ریزی و مهندسی فرهنگی به این عامل دست یافت. بنابراین راه پیشرفت و دست یابی به تمدن سازی نوین اسلامی در ایران، که آیت الله خامنه ای مدظله العالی برآن تاکید دارند، مبتنی بر تحول و پیشرفت فرهنگی میباشد که در این مقاله به شناسایی ظرفیت ها و پتانسیل های موجود در فرهنگ اصیل ایرانی و مکتب انسان ساز اسلامی میپردازیم که عبارتند از: اجتهاد مستمر و فقه پویا شیعی، میراث غنی جنبش اصلاحی اسلامی، تاکیدات فراوان در دین مبین اسلام و همچنین فرمایشات گهربار پیامبر اکرم و ائمه اطهار (ع) میباشد. پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و روش تحقیق نیز توصیفی-تحلیلی میباشد
کلیدواژهها:
پیشرفت، توسعه، فرهنگ، اسلام، ایران