چکیده:
مدیریت اماکن و آثار اسلامی نقش مهمی را در حفظ، نگهداری و اعتلای این آثار و اماکن بعهده دارند. اماکن متبرکه و آثار اسلامی تأثیرات به سزایی در فرهنگ و تمدن اسلامی دارند و به نوعی شناسنامه و تاریخ اسلام هستند. این اماکن و آثار، دارای اثرگذاری بر اجتماع، فرهنگ، هنر، آموزش، معماری، خداشناسی، امام شناسی، سیاست، قوانین و کلیات زندگی مسلمانان هستند؛ از این رو مدیریت صحیح و اصولی این اماکن علاوه بر حفظ آن، بر زندگی اجتماعی مسلمانان و همچنین در هویت فرهنگی و تمدنی آنها اثرگذار است؛ همچنین باعث زنده نگه داشتن فرهنگ و تمدن اسلامی از صدر اسلام تاکنون میشود.
این اماکن و آثار در طول تاریخ از زمان پیدایش تا به حال دارای مدیرانی بودهاند که شیوهی مدیریتی آنها منجر به حفظ و مراجعهی مردم برای رسیدن به اهداف مد نظرشان، به این اماکن وآثار بوده است.در صورت عدم وجود مدیریت، این آثار یا به صورت طبیعی فرسوده وخطر از بین رفتن آنها متصور بوده است و یا به وسیلهی جریانهای معاند این آثار به صورت کامل از بین میرفته است، از اینرو نقش مدیر کارآمد در روند حفظ این آثار حائز اهمیت است. در صدر اسلام این مدیریت توسط رسول گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) و ائمه اطهار (صلوات الله علیهم) صورت گرفته است. مدیریتی که خود الگوی را شکل داده است که به واسطهی ارتباط با خداوند و وحی الهی بهترین شیوهی مدیریتی را در تمامی حکومتهای اسلامی تا کنون پدید آورده است.
کلیدواژهها:
پیامبر اسلام (صلی الله علیه وآله)، امام علی (علیه السلام)،تمدن، اماکن اسلامی، مدیریت جهادی